Oulli en het kleine roze vogeltje


Het is vandaag wel een heel bijzondere dag voor Oulli.

Het begon vanmorgen nadat Oulli was wakker geworden eigenlijk meteen al bijzonder.

Hij zat op zijn draad en keek naar beneden.

Daar zag hij een klein roze vogeltje.

Ze piepte allerliefst met een klein piepstemmetje,

“piep piep piep’”.

Oulli bleef maar naar haar kijken.

En ze bleef maar piepen, “piep, piep, piep”.

Opeens keek ze omhoog.

Oulli schrok ervan en viel van zijn draad.

Gelukkig is Oulli een vogeltje en heeft hij sterke vleugeltjes.

En dus zat hij snel weer op zijn plekje.

Het kleine roze vogeltje bleef naar Oulli kijken.

Ze stopte met piepen.

Het was nu heel stil.

Oulli wist niet zo goed waar hij kijken moest.

Hij voelde zijn wangen een beetje warm worden.

Het roze vogeltje moest lachen en piepte..

“Piep...blauw vogeltje, jij daar hoog op de draad, hoe heet jij? ..piep”

Oulli antwoorde: “mijn naam is Oulli.”

“Oh”, piepte het roze vogeltje. “Oulli jouw wangen zijn net zo roze als ik ben.”

En ze lachte piep piep en schudde met haar vleugels en vloog er zo vandoor.... weg was ze!

Zomaar opeens verdwenen....

Oulli voelde zijn wangen nog rozer worden en voelde het een beetje kriebelen in zijn buikje.

Sinds dat moment kan Oulli nog maar aan 1 ding denken.

Het lieve, kleine, roze vogeltje.

Ze is nu weg, maar ze komt vast snel weer terug.

En dan, dan heeft Oulli een cadeau voor haar.

Een mooie ballon, in de vorm van een hart.

Speciaal voor het lieve, kleine, piepende roze vogeltje.

De volgende dag wordt Oulli wakker, en hij wrijft de slaap uit zijn ogen.

Hij kijkt naar beneden en ziet daar....

.... het roze vogeltje.

Oulli laat de ballon los en langzaam dwarrelt de ballon naar beneden.

En landt precies naast het lieve, kleine roze vogeltje.

Ze kijkt op en piept enthousiast: “piep piep piep”.

Ze kijkt omhoog en ziet Oulli.

“Dank je wel Oulli”, piept ze vrolijk.

“Dank je wel. Dat vind ik echt heel lief van jou.”


Recent Posts
Archive